دیروز تقریبا یه 10 مین قسمت شد مرد تلخ ِ گرامی و بانوی عجیجِ دوسداشتنیشو ببینم , خب واسم از قبل از شمال چایی(هم سیاه هم سبز) آورده بودن ؛ و الانم که اومده بودن شیراز داشتن برمیگشتن تهران سر خونه زندگیشون من دم رفتن دیدمشون , و همون یکم وقت کلی روحیم عوض شد کنارشون :)

مرد تلخ خب عامو میموندین من یکم باهاتون درد دل میکردم راهنماییم میکردین , خجالت نمیکشی اقد زود پاشدین رفتین , اینه رسم رفاقت آخه میخوام بودونم من تو این ولات غربت شایدم قربت برم دردمو به کی بگم (ایکون عذاب وجدان انداختن تو دلت :دی)

 ممنون واسه چایی خوشمزه خوبویی که واسم آوردین :) گفتم که ایشالا میاین خونم جبران میکنم , فقط سال اولی که میاین حالا یکم برنجی که پختم شل بود یا نپخته به روم نمیارید دیگه ؛ بزرگوارید میدونم

√ صب این عکسو تو پلاسِ گیر سه پیچ دیدم , یعنی هلاکش شدم اون موقه تا حالا =))))

                                                    

نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۹۲ساعت 20:53توسط ..ف@طمه| |